مدت‌ها پیش از آن‌که پدر ژپتو، به فکر آفرینش پینوکیو بیفتد، سعی کرده‌بود تنهاییش را با چند گربه تقسیم کند، ولی چون پتانسیل آدم شدن در آن‌ها وجود نداشت، قادر به درک او نبودند. اما بعدها، وقتی پینوکیو هم، با گذر زمان، بیش از حد لزوم آدم شد، پیر‌مرد بازهم تنها ماند.

.........

Circle: کلبه‌ی عمو تُم

نیمه‌شب ـ

می‌گذرد شـهاب،

چون رؤیایی...

معرکه‌گیر

دعای ترس می‌فروشد

با نمایش مار

غروب...

آه!

امروز هم گذشت

دایره: بازی‌های وبلاگی  

راز زيبايي ميوه، در شوق هسته است، براي رويش دوباره

اما اکنون، میوه برای فروش است، هسته برای فروش است،

نهال برای فروش است

... و درخت، تـن فروشـی‌ست پیر...

برای همین است که میوه‌ها، نرسیده، می گندند

به هر سو می روند

رهگذران،

... و منگ ِ بيهودگي، من

شــب

عبور مــــردد رهگذری،

ســـر در گریبان

........

پ ن: دایره: جاده

( قسم می خورم که دیگه قالب عوض نکنم!)

مزرعه‌ی پدری ـ

شب ـ

مترسک و شیشه‌ای شراب

پیرزن،

آه می کشد

ـ

     گذر چلچله‌ای

*

واقعيت را مي‌شود ديد؛ حقيقت را مي‌شود فهميد؛

آنچه هست واقعيت است؛

اما حقيقت آن چيزي است كه احساس مي‌كنيم بايد باشد و هيچ وقت نخواهد بود.

بنابراين زندگي تراژدي‌ فهم‌هاي غير واقعي است از ايده‌ها، و واقعياتي متضاد با آن‌ها. و سرنوشت چنين است كه همواره واقعيت بر حقيقت پيروز شود و ايده‌آليست‌ها به غم‌هاي عميقي دچار شوند!

آه! عجب گرمـــايي

... اي سنجاقك

دور و دورتر مي شوي

براي لبخند

نشان دادن دندان كافي‌ست

_

     بد روزگاريست

*

در حال تجربه‌‌ي شيوه‌اي از هايكوسرايي هستم! كه شايد عده‌اي تمايل داشته باشند آن را شعر كوتاه بنامند( شايد هم ننامندش!)؛

اميدوارم دوستاني كه به اينجا سر مي‌زنند در مورد ويژگي‌هاي هايكو و اينكه نوشته‌هاي من چقدر به اين نوع ادبي شبيه است نظر بدهند. البته شايد بيشتر چيزهايي كه من مي‌نويسم در قالب همان هايكوي طبيعت‌گرا يا كلاسيك هايكو جاي بگيرند‌ ( و شايد از نظر شما اصلا هايكو نباشند!) اما اين روزها دغدغه‌هاي ديگري در رابطه با هايكو به سراغم مي‌آيند. شايد زمان براي من در حال كم رنگ شدن است و يا سادگي و معاني عرفاني. شايد بعد از مدتي همان قالب باقي بماند و با گذشت زمان، آن نيز محو شود!

*

گريستن مرده

با لالايي زنجره‌ها

_

   گورستان

تكرار، مسخ ارزش‌ها است.

كسي براي مرگ خونين گوسفند اشك نمي ريزد