ذهن وبلاگی
(شاید زمانی مطالعه وبلاگ برای
برقرار کردن ارتباط با نویسندههای آنها و ایجاد نوعی شبکهی ارتباطی اینترنتی
بود اما اکنون که زمان فشردهتر شده و راههای ارتباطی متنوعتری پدید آمده، بیشتر
از وبلاگها به عنوان ابزارهای اطلاع رسانی استفاده میشود، اهمیت این نکته
درچیست؟!)
· من دیگر عادت کردهام که در میان وبلاگها بچرخم، آنها را باز کنم، با سرعت بخوانم و به سراغ بعدی بروم. من که از گوگل ریدر یا فیدها هم استفاده نمیکنم، تا اندازهای با قالب وبلاگها و حس و حال نویسندههای آنها هم درگیر میشوم. اما زمان این نوع وبلاگخوانی در حال سپری شدن است چون زمان محدود است و همه دوست داریم که در کمترین مدت بیشترین استفاده را از پولی که برای یک اینترنت کمسرعت پرداخت میکنیم ببریم، پس سعی میکنیم با استفاده از ریدرها و خوراکخوانها، فقط به مطالب وبلاگها دسترسی پیدا کرده و استفاده کنیم. اکنون که عملاً فیس بوک و توییتر و .. که میان کاربران ارتباط نزدیکتری برقرار میکرد، در ایران از کار افتادهاند، دوباره وبلاگ اهمیت پیدا میکند... ( از پالتاک که ابزار بسیار مهم ارتباطی در اینترنت است کلاً خبری نیست.)
· شاید ماههاست که به سایتهای خبری و اطلاع رسانی سر نزدهام و مطالب رسمیتر و شاید کارشناسانهتر را مطالعه نکردهام. در واقع این نوع سایتها برای من بهکلی بیخاصیت شدهاند و فکر میکنم که نمیتوان به مطالب جالبی در آنها دست پیدا کرد، البته شاید اینطور نباشد و بتوان مطالب مهمتر و با صحت بیشتر را در آنها یافت.
· حالا که با خودم فکر میکنم میبینم که بیشتر زمانی که صرف اینترنت کردهام به مطالعه در میان وبلاگها و سایتهای شخصی اختصاص یافته و بنابراین اطلاعاتی که دریافت کردهام محدود به نوشتههای وبلاگی و غیر رسمی بودهاست. این نوشتهها که از صافی ادراک نویسندهها گذشته و با احساسات آنها عجین شدهاست، به نظر من، از ارزش پایینی از نظر اطلاع رسانی برخوردار است. ( ممکن است برعکس این مورد هم درست باشد، و این زمانی اتفاق میافتد که کانالهای رسمی از فیلترهای ارزشی و مصلحتطلبانه میگذرند.)
·
در هر حال، من فکر میکنم که این
نوع استفاده از اینترنت به ایجاد نوعی ذهن وبلاگی و مینیمالیستی، که تا اندازهای
از واقعیات جدا شده و به سادهسازی پدیدههای سیاسی، اجتماعی و ... میپردازد،
دامن زدهاست. البته مطالعه در این مورد کارشناسی بیشتر و زمان و فرصت بسیار بیشتری را میطلبد...
